Αποστολή
Τα περισσότερα απο τα σχεδόν δύο δισεκατομμύρια παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο έχουν ανεπαρκή εκπαίδευση ή μηδαμινή εκπαίδευση. Το ένα στα τρία παιδιά δεν ολοκληρώνει την πέμπτη τάξη.
Οι ατομικές και κοινωνικές συνέπειες αυτής της χρόνιας παγκόσμιας κρίσης είναι βαθιές. Τα παιδιά «παραδίδονται» στη φτώχεια και την απομόνωση —ακριβώς όπως οι γονείς τους— χωρίς να γνωρίζουν τι θα σήμαινε για τη ζωή τους το «φως» της γνώσης. Την ίδια στιγμή οι κυβερνήσεις τους μάχονται να ανταγωνιστούν μια ραγδαίως εξελισσόμενη διεθνή οικονομία της πληροφορίας, χωλαίνοντας από μια τεράστια και αυξανόμενα μικροαστική τάξη, η οποία δεν μπορεί να υποστηρίξει τον εαυτό της, πόσο μάλιστα να συνεισφέρει για το κοινό όφελος, καθώς υστερεί σε μέσα για να το κάνει.
Είναι ώρα να ξανασκεφτούμε αυτήν την αναλογία.
Με δεδομένο τους πόρους τους οποίους οι φτωχές χώρες είναι σε θέση να διαθέσουν για την εκπαίδευση -μερικές φορές λιγότερα από $20 το χρόνο για κάθε μαθητή, συγκρινόμενα με τα περίπου $7500 για κάθε μαθητή που ξοδεύονται ετησίως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής- ακόμα και η διπλάσια ή και υπερδιπλάσια εθνική δέσμευση για παραδοσιακή εκπαίδευση, αυξημένη από εξωτερικούς και ιδιωτικούς χρηματοδότες, δεν θα επαρκούσε. Εξάλλου, η εμπειρία υποδεικνύει ότι η σταδιακή εντατικοποίηση μιας «περισσότερα από τα ίδια» κατάστασης -χτίζοντας σχολεία, προσλαμβάνοντας δασκάλους, αγοράζοντας βιβλία και εξοπλισμό- είναι μια αξιέπαινη αλλά ανεπαρκής ανταπόκριση στο πρόβλημα του να δωθούν πραγματικές ευκαιρίες για μάθηση στο τεράστιο πλήθος παιδιών του αναπτυσσόμενου κόσμου.
Το να στέκεσαι είναι μια αξιόπιστη συνταγή για να πας προς τα πίσω.
Ο πολυτιμότερος φυσικός πόρος κάθε έθνους είναι τα παιδιά του. Πιστεύουμε ότι ο ανερχόμενος κόσμος πρέπει να ισχυροποιήσει αυτόν τον πόρο με το να εκμεταλλευτεί τις έμφυτες δυνατότητες των παιδιών να μαθαίνουν, να μοιράζονται και να δημιουργούν από μόνα τους. Η απάντησή μας σε αυτήν την πρόκληση είναι o φορητός υπολογιστής XO, ένα μηχάνημα για παιδιά σχεδιασμένο για να «μαθαίνουν να μαθαίνουν».
Το XO ενσωματώνει τις θεωρίες του οικοδομητισμού (constructionism) που αναπτύχθηκαν πρώτη φορά απο τον καθηγητή του MIT Media Lab Seymour Papert τη δεκαετία του 1960 και οι οποίες αργότερα εξελίχθηκαν από τον Alan Kay, συμπληρωμένες με τις αρχές που διατύπωσε ο Nicholas Negroponte στο βιβλίο του Being Digital.
Εκτεταμένα δοκιμασμένη και τεκμηριωμένη σε κάποιους απ' τους πιο φτωχούς και πιο απομακρυσμένους πληθυσμούς στη γη, η θεωρία του οικοδομητισμού (constructionism) υπογραμμίζει αυτό που ο Papert αποκαλεί «μαθαίνω να μαθαίνω» ως τη θεμελιώδη εκπαιδευτική εμπειρία. Ένας υπολογιστής προάγει με μοναδικό τρόπο την έννοια του «μαθαίνω να μαθαίνω» επιτρέποντας στα παιδιά να «σκέφτονται για τη σκέψη» με τρόπους οι οποίοι, διαφορετικά, είναι ακατόρθωτοι. Χρησιμοποιώντας το XO συγχρόνως σαν ένα παράθυρο προς τον κόσμο και σαν ένα προγραμματιζόμενο εργαλείο που μπορούν να εξερευνήσουν, τα παιδιά στα ανερχόμενα κράτη θα έχουν πρόσβαση και σε απεριόριστη γνώση αλλά και στις δικές τους δημιουργικές, και ικανές να λύνουν προβλήματα, δυνατότητες.
Στην πραγματικότητα, το OLPC δεν είναι ένα τεχνολογικό πρόγραμμα, ούτε είναι το XO ένα προϊόν, με οποιαδήποτε συμβατική έννοια της λέξης. Ο OLPC είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που παρέχει τα μέσα για ένα σκοπό -ο σκοπός αυτός βλέπει να δίνεται στα παιδιά, ακόμη και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές του κόσμου, η ευκαιρία να εκμεταλλευτούν τις δικές τους δυνατότητες, να εκτεθούν σε έναν ολόκληρο κόσμο ιδεών και να συνεισφέρουν σε μια πιο παραγωγική και υγιή παγκόσμια κοινότητα.
Μέχρι τότε, μείνετε συντονισμένοι.